Testing, testing, één, twee, één, twee.
Oké, da's goed. Klaar mam?
Oké, hoe wil je dat ik ga zitten?
Hoe je maar wil, ik ben gewoon blij dat je dit eindelijk wil doen.
Oké, begin er maar mee.
Mooi. Waarom...
Je gaat me gewoon vragen stellen, niet?
Vandaar de "waarom". - Oké,
Ik let dan maar beter op wat ik antwoord, want zo gaan jullie me herinneren.
TWO WEEKS vlaamse ondertitels: kris de vis en snowii
Mr. Bergman?
Uw koffie.
Oké.
Bedankt.
Is hij goed?
Ik merk bijna niet dat het instant koffie is.
Hey. - Hey.
DAG 1
Wanneer komen de jongens?
Barry neemt de nachtvlucht,
en Matthew rijdt, dus ik denk twee dagen.
En hij is niet alleen.
Oh, mooi.
Hoe gaat het ermee?
Ziek. Veel pijn. Ze slaapt veel.
Je begint beter te lezen.
Is er een gebruiksaanwijzing? - Je doet er goed aan het te lezen.
't Is jammer dat er nooit iemand terug komt om ze te vertellen of ze juist zijn of niet.
Zo ben ik.
Verdomme!
Als we de literatuur bestuderen, kunnen we misschien groeien van deze ervaring.
Zeker ja. Ik bezit de hele 'Goeie Tragedie' serie.
'Geniet van jouw Parasitische Infectie.'
'Het Beste Maken van Incest', dat was een goeie.
Ik genoot vooral van 'Gefeliciteerd! Uw kind is een verslaafde!'
Wil je het gewoon lezen? - Laat me even, Em.
Dit is gewoon een kloteboel. - Ja, dat is het.
En ik zit het hier al de hele week bij mama en Jim,
op mijn eentje aan te zien.
En ik heb niemand anders om mee te praten, en dus ging ik naar een boekenwinkel.
Sorry.
Ja, ik weet dat je heel hard gewerkt hebt, oké?
En ik zal het boek lezen.
Oké.
Ze moeten blij geweest zijn jou te zien. - Ja, dat zijn ze.
Ze zijn maar met twee, en ze hebben echt de hulp nodig.
Nee, ik bedoelde in de boekenwinkel.
Loop naar de maan, Keith.
Dit is 'News 6' om elf uur,
Southeastern North Carolina's meest bekeken 11 uur journaal.
Een nieuwe vermiste die in verband gebracht wordt met Blaine County.
Mam? Keith is hier.
Dag Mam. - Dag schatje.
Blij dat je kon komen.
Ik moest nog wat dingen regelen, wat zaken regelen, weet je nog?
Ja, dat weet ik nog.
Je bent mijn oudste zoon,
degene die me deze week elke dag belde.
Ja, ik wou... - Ik ga dood, niet seniel.
Ja moeder. - Begin zo niet.
Geef me de televisieafstandsbediening.
Dank je.
Oké.
Ga je maar settelen.
Waarom ontsloeg je jouw eerste oncoloog?
Wil je dat weten voor het nageslacht?
Ik ben een opgeleide filmmaker,
ik stel de vragen, jij beantwoordt ze, oké?
Wanneer ik hem vroeg hoe ik zou sterven,
zei hij dat mijn ingewanden zouden verstoppen, en dat ik mezelf dood zou kotsen.
Wat correct blijkt te zijn.
Maar ik dacht dat ik voor $275 per visite,
een beter behandeling mocht verwachten dan dat.
Ik ben er niet voor de vergadering,
maar ik blijf beschikbaar via mijn gsm.
Laat de 'B' telefoontjes op voicemail.
Zeg Swisher dat ik haar Cisco-verslag verwacht tegen 3H30,
dat is 3H30 in de namiddag, mijn tijd,
en ik bel je als er nog iets is.
Ik kom zo gauw mogelijk terug. Later.
Je vergat hen te zeggen hoe ze kun kont moeten afvegen.
Van voor naar achter of van achter naar voor?
Maak niet uit. Ik hou van personeel dat een beetje zelfstandig is.
Hebben mam en Jim internettoegang?
Nee. - Nee.
Luister, ik blijf zolang ik kan, maar ik heb het echt druk.
Hoe laat is het?
Aan de westkust is het nu 5:45 in de morgen. Tijd om op te staan champ!
Bedankt om me te wekken.
Heb je mam al gezien? - Nog niet.
In dat geval, bedankt om me eerst te wekken. - Ik ga er wel langs.
Ik ga wel. Ik wacht gewoon, kijken of ze er klaar voor is.
Als wie er klaar voor is?
Keith, komaan, je weet dat ik deze dingen allemaal haat.
Daarover gaat hier zijn net allemaal om.
Bloed, infusies,
gekots.
Luister, ze spelen jouw lied.
Ik heb hier wat help nodig!
Laat ons naar het toilet gaan.
Het spijt me zo. - Hier. Nee, stop.
Dag Barry. - Mam.
Bedankt om te komen. - 'k Wou het niet missen.
Hey Barry. - Hey Em.
Kan je het bed opruimen?
Tuurlijk.
Mijn cowboy lakens.
Geweldig.
Hoe staat het ermee? - Bijna klaar.
Alles klaar hier? - Zeker.
Keith, ze kotst stront uit.
Jah.
Luister, ik ben hier omdat m'n moeder sterft.
Ik wil dat je dat voor haar doet.
Het is als een laatste wens, iets dat ze nooit had.
Ja, ze wil echt breedband internettoegang.
Niet goed. Tegen dan is ze dood. Kan ik betalen voor spoedinstallatie?
Oh, dit hele moeder sterft gebeuren motiveert echt mensen.
Jammer dat je het maar éénmaal kan gebruiken. - Denk je?
Voor jou.
Wat is dit? - Een spiekbriefje van het hospitium.
"De stadia van sterven."
Ze komen morgen. We moeten klaar zijn.
Heb je de bumperstickers "Eén dag per keer" nog niet gezien?
Dat is mijn filosofie.
Die Hollywood jongens, altijd in en uit de ontwenning.
Ik word ziek van jullie. Wat is het, weer zuipen?
Het zou AA kunnen zijn, maar het is ook Zen.
Leef in het heden.
Er gebeurd niets tot het gebeurd.
Ik kan de toekomst niet beďnvloeden, dus maak ik er me geen zorgen om.
Dat noemen ze ontkenning. - Correct.
In LA noemen we het Zen.
Een soort mythische Oosterse ontkenning, alcoholisten kunnen zo zijn.
Nou, ik ben geen alcoholist. - Nog niet.
Ik weet dat het moeilijk is, luister gewoon.
"Dood is een natuurlijk proces. Het is normaal om emotioneel te zijn."
Kletspraat.
Wanneer het mijn beurt is,
gaan ze me schoppend en schreeuwend buiten moeten dragen.
Ontkenning. - Absoluut.
Nee. - Je zei dat ik de tafel zou krijgen...
Ik zei dat je de auto krijgt, niet de tafel.
Het is een familiestuk.
Waarop ga ik dan eten?
Mam, niemand van ons wil eigenlijk... - Stil, stil, stil, stil, stil.
Wat gebeurd er met de kast?
We kochten die samen.
Geef ze aan Emily.
Oké, dan mag ik de tafel houden? - Goed.
Goed. - Schrijf dat op.
Ik wil er gewoon zeker van zijn dat ieder zijn deel krijgt.
Wat is het volgende?
Ik las gisteren op internet over een nieuw medisch onderzoek.
Ik weet dat we niet veel kans maken, maar ik e-mailde hen.
En ik dacht dat we het misschien kunnen proberen voor je naar het hospitium gaat.
Keith.
Dan werd ik lid van een praatgroep die plaatselijke hospitia bespreekt,
dus ik weet voor welke verpleegsters we moeten uitkijken.
Dan... - Keith.
Schat, je kan je niet uit deze situatie werken.
Ik doe gewoon wat ik kan.
Een soort... - Zen ding.
Ik weet het, Emily vertelde het me.
Oké.
Vertel me het verhaal van mijn geboorte.
Welk verhaal?
Hetgeen dat je me elk jaar vertelt als je me belt op m'n verjaardag.
Dat doe ik niet. - Ja, toch wel.
Echt? Wat saai.
Oké.
Je was m'n eerste kindje en je had een heel groot hoofd,
geen goeie combinatie.
Het was nog voor Lamaze,
dus stopten ze me op m'n eentje in een kamer,
en lieten ze me daar pijn lijden, tot ze dachten dat ik klaar was.
En dan gaven ze me een totale verdoving, geen epidurale ofzo,
dus ik kon m'n armen en benen niet bewegen, ik wist nauwelijks nog waar ik was.
Ze bonden mijn handen vast, en dan begonnen 2 grote verpleegsters op me te duwen.
Ik moest niet persen of iets anders doen.
En toen was ik opeens niet zwanger meer,
en ik was terug in m'n kamer, je vader was er,
en ik begon te schreeuwen, "Waar is mijn baby? Waar is mijn baby?"
En toen brachten de verpleegsters jou, zodat ik jou kon zien.
En toen begon ik te huilen en mijn neus liep,
omdat jij de lelijkste baby was die ik ooit zag.
Zo lelijk.
Ja, maar ik werd mooier, niet?
Jezus.
Hoe laat is het?
Oh God, het is 6 uur.
Vergat mijn uurwerk juist te zetten.
Ze zijn er van het hospitium.
De beste familiereünie ooit, eh Bar?
Ik ben verheugd dat we Carol hebben om met jullie te werken.
Ze is goed. Heel, heel goed.
Ze was Gilda Radner's hospice verpleegster. - Echt?
Hoe liep dat af voor haar?
Uiteindelijk?
Wie? - Gilda.
Ze stierf.
Ah zo.
En hoelang denkt u dat dit proces zal duren?
Het proces is verschillend voor elk individu.
Heel verschillend. - Heel verschillend, juist.
Maar ik bedoel, als je moest raden? Gewoon voor m'n planning.
Ik zou verwachten dat ze nog heel weinig tijd heeft.
Maar voor een stervende persoon ziet jullie moeder er nog heel gezond uit.
Dus al je er een tijd moest op zetten?
Ik zou zeggen, nog heel weinig tijd.
Ah zo.
Zou ik nog iets anders mogen vragen? - Tuurlijk.
Wat gebeurd er met de overschot van de morfine?
Keith!
Nadat het stervensproces afgelopen is,
zullen we de overgebleven geneesmiddelen vernietigen, zoals voorgeschreven door de wet.
Aarzel niet om ons te bellen, als jullie nog andere vragen hebben. Dag of nacht.
Carol zal er zijn om 3 uur.
Heel erg bedankt voor de hulp. - Dank je.
Ik wil de morfine. - Percodan!
Jongens, ik ben niet in de stemming. - Je bent gewoon geďrriteerd omdat je te laat bent.
Ik wet dat als we mam naar LA vlogen we een bekendere verpleegster hadden krijgen.
Ik weet het niet.
Ik denk dat Gilda bovenaan staat als het op eierstokkanker aankomt.
Maar ik dacht aan alle terminale ziektes. - Ah zo.
Waarom houden jullie beide eens niet jullie snavel?
Ik meen het.
Nicht Eve? Met Keith.
Tante Wilma? Met Emily.
Ja, 't is een tijdje geleden.
Emily!
Niet zo goed. Dat is waarvoor ik bel.
Het spijt me, wat wil je terug?
Wanneer leende ze het?
Nee, niet lang meer, vrees ik.
Dat hangt er vanaf wat je precies verstaat onder 'lang'.
Niet lang.
Ik word verwacht in Singapore volgende week.
Oké, herhaal dat nog eens.
Ik krijg er een telefoonvinger van.
Zou jij de Scotts, de Weidermans en de Parkers willen bellen?
Ik weet echt niet wat ik moet zeggen tegen die mensen.
Wel... - Sorry.
Hallo?
Oh, zeker. Ja, blijf aan de lijn.
't Is voor jou.
Hallo?
Hey, pa.
Oké, dus ik sluit de voedingsstof aan op de Port-a-Cath.
Het spijt me, wat bedoel je?
De metalen klep die in m'n borst werd ingepland,
opent recht in een slagader
zodat de chemo er sneller ingaat.
Je lekt toch niet hé? - Nog niet.
Het is éénrichting.
De morfine dispenser wordt op dezelfde lijn aangesloten.
Dus als je pijn voelt druk je gewoon op de knop.
Wil je het uitproberen?
Er zit een timer op, dus je kan jezelf een dosis geven wanneer nodig,
maar je kan niet overdrijven.
Om te beginnen laat het toestel maar om de 10 minuten een dosis toe.
Wat als ik meer nodig hebt?
Ik kan de dosering en frequentie verhogen indien nodig.
Ja, Keith? - Krijgen we er allemaal één?
Sorry.
Ik dacht dat je met dat spul stopte na je studies?
Is ook zo.
Een technieker gaf me deze op m'n laatste draaidag.
We hadden het over stervende familieleden.
Het is goed om te zien dat je deze situatie op zo'n directe manier behandelt.
Het helpt om te kalmeren.
Pa belde.
Hebben ze gepraat?
Ja, 20 minuten.
Over wat? - Wou ze niet zeggen.
Waarom zijn jij en pa gescheiden?
Ik weet het niet.
DAG 4
Waar hadden we het over?
Niets mam. Waarom rust je niet?
Begin niet weer. Waar hadden we het over?
De antieke klokken.
De antieke klokken. Oké.
Ik heb hen onder jullie verdeeld.
Jullie kunnen ruilen, maar geen geruzie.
Begrepen? - Ja.
Open dat, achteraf.
Oh.
En dan is er nog dit.
Je schreef jouw eigen overlijdensbericht? - Ik had wat tijd.
Heb je iets voor, je weet wel,
de begraving?
Cremeer mij gewoon, geen begraving.
Doe maar wat je wil. Het maakt me niet uit.
Ik denk toch niet dat ik erbij kan zijn.
Hey Matthew. - Hey.
Hey Matthew.
Hoe was de reis? - Mijn kont slaapt al van in Virginia.
Ik zag niet eens z'n lippen bewegen.
Kom binnen dag zeggen. En dan heb ik een boek dat je kan lezen.
Hey.
Ik geef jou de mooiste juwelen. - Het is niet wie wat krijgt.
Het is die teef die er iets van krijgt. - Oh, ze is jouw broers vrouw.
Ik dacht dat je haar haatte. - Dat zei ik nooit.
Toch wel hoor, op hun trouwreceptie.
Jezus! Was ik dronken?
Ik ben nu wijzer. Ze zijn getrouwd in goeie en slechte dagen.
Laat hem niet kiezen tussen zijn familie en z'n vrouw.
Dag Jim.
Julia. Kom binnen. Dank je. - Graag gedaan.
Het enige dat ik deed was enkele jongens kussen.
Jij deed het met Harry Wexler in de kast van de schoonmaker.
Jezus, Harry Wexler?
Maar discretie stond nooit hoog in je vaandel.
Als je hun lipscores niet gepubliceerd had in de Nottingham Rag,
was je er wellicht mee weggekomen.
Wat is dit? - Julia bracht een tonijnschotel mee.
Tonijn, noedels, paddestoelensoep.
Jezus. - Weet ik.
Wat doe je? - Iedereen gaat beginnen met eten meebrengen.
We moeten dit voorblijven of we raken er onder bedolven.
Keith.
Keith, Julia is mam's beste vriend.
Ik begrijp wat je bedoelt.
We kunnen best ook wat borden vuil maken.
Goed idee.
Gerald Henderson, drie lippen op 10. Die was niet blij.
En?
Hij had nog een klein pietje ook. - Oh, stop!
Ja, echt waar.
Stop! - Héél klein.
Het spijt me zo, Neat.
Ik moet vannacht nog terug rijden.
Ik kon maar één dag vrij krijgen.
Het doet altijd goed jou te zien.
Vrienden als wij maken ze niet meer hé?
Nee. Niet meer.
Tot ziens. - Ja, tot ziens.
'k Hou van jou.
Bedankt om te komen, Julia.
Waar heb je het over? Ze zou voor mij komen, ik kom voor haar.
Bedankt. En de schotel was geweldig.
Gaat ze naar Syracuse?
Erna?
Ja, dat is waar de meeste familieleden wonen.
Ik zal er zijn. En ik bel elke dag.
Herinner je jouw opa niet meer? - Ik was 5 toen hij stierf.
Totaal niet?
Zeg jij het me maar. Vertel me over hem.
Hij was een harde werker, hij bezat een droogkuis.
En jouw moeder?
Nanna was huisvrouw.
Een grote kok. Ze amuseerde ons altijd.
Daarom kan jij niet kan naaien of koken. - Klopt.
Gelukkig is Nanna nog onder ons, dus moet ik dat ook niet doen.
Wat? - Niets.
Al mijn kleinkinderen zijn ongeveer vijf.
Sommige jonger.
Hey jongens! Hey! - Papa!
Hoe was jullie vlucht? - Vliegtuig!
Vliegtuig, was er echt een vliegtuig? Echt? - Ja, papa.
Jah? - We sliepen op het vliegtuig.
Echt? - Nee.
Nee? - Nee.
Hey. - Hallo.
De nachtvlucht lijkt altijd zo een goed idee, niet?
Ja, dat is waarom ik hem de volgende keer aan jou overlaat.
Jah. - Kom bij me.
Hoe gaat het ermee?
Echt? - Jah.
Ik ben blij dat je hier bent.
Papa, is oma ziek? - Ja.
Zal ze morgen beter zijn?
Ik wou dat het zo was, Sarah, maar ik vrees dat ze erg ziek is.
Gaat ze sterven?
Wat weet jij over sterven, liefje?
Hanna had een vis die stierf, maar die werd beter.
Ah zo.
Oma voelt zich niet goed,
maar ik weet dat ze erg blij zal zijn jullie te zien. Oké?
Binnen.
Oma!
Hey, dag.
Kom hier maar op. Komaan. Lieve hemel, dat was...
Maakte je deze voor mij? - Jah.
Heel erg bedankt!
Hey Ben, nam je het vliegtuig? - Nee.
Niet? - We komen je bezoeken, omdat je ziek bent.
Daar ben ik heel blij om. Dank je.
Heb je speelgoed voor ons? - Sarah, da's niet aardig.
Het is goed. Ik heb toevallig wel iets voor jullie.
Pap, in de bovenste lade.
Iets voor Sarah en iets voor Ben.
Laat me kijken. Oké.
Dit is voor jou.
Oh, een haai.
En voor Sarah heb ik een poesje.
Wat zeggen jullie? - Dank je oma.
Oh... - Dank je.
Heel graag gedaan.
Geef me een knuffel.
Ik hou van jullie kids.
Waarom gaan jullie de geschenkjes niet tonen aan mama,
dan kan oma nog wat rusten. Oké?
Dag. - Dag oma.
Je hebt lippenstift op jou. Dat schatje. Tot later, oké?
Tot later. - Oké.
Tot ziens. Dag. - Daag.
Salukes. - Salukes.
Wil je nog steeds naar het strand vandaag?
Ben je zeker? Misschien kunnen we beter morgen gaan.
Vandaag.
Wie is die vrouw?
Bij Barry? - Jah.
Dat is Suzanne, zijn vrouw.
Ze vloog over met de kids vorige nacht, weet je nog?
Wijsneus. Ik kan het gewoon niet goed zien, da's alles.
Hoe gaat het ermee?
Klaar om naar huis te gaan?
Hoelang zijn we hier al?
Drie kwartier.
Nog niet.
Zeker?
Je ziet er moe uit.
Je betaalde $10 voor de parking. Ik wil dat je waar krijgt voor je geld.
Ik kan wel $10 missen mama.
Begin niet, Keith. - Oké.
Weer zoals vandaag heb je niet elke dag.
Dat ziet er goed uit.
Het is geen Motel 6, maar... - We zeiden dat je hier kon blijven.
Juist. Op de vloer? Bedankt.
Doe niet moeilijk. Ik kan niet geloven dat je zaagt.
Sorry, maar wat deden jullie toen ik in het ziekenhuis lag?
Bel of schreef er iemand? - Je liet je amandelen verwijderen.
Je was daar drie uurtjes.
Het is zo duidelijk dat ik niet welkom ben in deze familie.
Niemand van jullie is bezorgd over...
Dat verklaart waarom je de juwelendoos doorzoekt
zodat je de liefde van iemand kan kopen.
Ik zie het eigenlijk als een soort betaling om met jullie, mensen, te moeten optrekken.
Ik ben hier gewoon om Matthew te helpen.
Vanwaar "jullie, mensen"?
Zijn we plots cult?
Ze is hier gewoon om te helpen. Waarom zitten jullie altijd op Katrina haar kap?
Wat met Miss Perfect? - Emily is heel emotioneel.
Ja, ik weet het. Haar moeder gaat dood. Oh, wacht, de mijne ook!
Als Katrina haar een beetje ruimte gaf-
Jullie proberen niet eens.
Jullie doen geen moeite...
Ze heeft ook gevoelens.
Ja, maar als ze hier is om te helpen, waarom moeten wij dan moeite doen?
Maakt ze dan geen deel uit van de familie?
Het is haar schoonmoeder.
Ik probeer je niet te zeggen wat je moet doen.
Matthew, echt niet.
Weet je, ik zag je nog nooit huilen.
Oh, niet weer. Ik huil. - Wanneer?
Ik huilde op onze trouwdag.
Ik snotter een beetje als ik trieste reclame zie.
Is er een bepaalde hoeveelheid dat ik moet huilen?
Nee. Ik denk dat het normaal is als je moeder sterft, ik bedoel...
Ik ben oké. Sherry, echt. Ik ben oké.
Ik zie gewoon hoe het loopt.
Je gaat me toch geen Zen speech geven hé?
Niet tenzij je erom vraagt.
Ik denk gewoon dat je morgen,
wanneer ik vertrek, je alles gaat opkroppen.
Van zodra ik huil, email ik jou de digitale foto's.
Echt. We hebben internettoegang.
Rijst? - Nee, bedankt. Ik heb...
Goed.
Ik wil een varkensrib.
Mam, je kan niet eten.
Je wordt terug ziek. Het kan nergens heen.
Wil je hier zitten en spuwen, mam?
Wat?
Gilda deed het. Carol zei het ons. Wanneer ze...
Toen ze niet kon eten, kauwde ze op het eten zonder het in te slikken.
Jah. Zitten en spuwen.
Laat me zitten en spuwen.
Oké.
Kan ik een kom alsjeblief?
En de varkensribbetjes?
God.
Ik hou van varkensrib.
Ik hou van Kung Pao kip!
Matthew, zo gaat het wel weer. Jouw ogen zijn groter dan je maag.
Mam, ik ben 27.
Ik weet nu wel hoeveel eten ik binnen krijg.
Zever!
Een zoon van me kan nooit 27 jaar oud zijn.
Hij is ouder.
Da's waar.
Ik ook.
Sorry mam.
En jij bent met een oude man getrouwd ook.
Oh, God.
Jullie zijn allemaal zo waardeloos.
Oh boy.
Dat mag je niet zeggen.
Dag mag je niet zeggen. - Waarom niet?
Alles goed?
Zet het af.
De TV?
De IV.
Maar zonder de nutriënt ga je gewoon...
Oh mam. - Ik vroeg het aan Carol.
Ze zei dat het de dingen sneller zou doen gaan.
Zet het af.
Niemand zou hier door moeten...
Mam?
Goeienacht mam.
We hadden altijd de bedoeling te stoppen aan drie.
Wat gebeurde er?
Zoals ik het me herinner, was het een grote fles Mateus,
een soort van rosé wijn.
Jouw vader kreeg eens een grote fles voor z'n Kerst.
Hij maakte achteraf een kandelaar van de fles.
Wacht, wacht, dus Matthew is een ongelukje?
Je doet het zo tragisch klinken. Kanker is een ongeluk,
Matthew was een zegen.
Matthew, ik hou van jou.
Je stuurde ons naar het circus met Julia de dag dat hij geboren werd.
Toen we thuiskwamen, zat je daar met een nieuwe baby.
En jij was nadien altijd zo bang van clowns.
Oh ja.
Een beetje help hier!
Komaan.
Wat doen jullie?
De fotografen van House Beautiful zijn er,
en alles moet er netjes uitzien.
Juist.
Hey Katrina, kan je die lakens bij het wasgoed leggen?
Ik kan niets doen tot ik m'n koffie gehad heb.
Oké.
Matthew. Dag Matthew.
Hey mama. - Hey.
Goeiemorgen.
Pap?
Dag pap.
Ik probeer het niet te zijn, maar ik ben het toch een beetje...
Met wie praat je mam? - Onderbreek haar niet.
Mijn pap praat met me.
"Het komt vaak voor dat de stervende praat met geliefden die al overleden zijn.
Wees kalm en stel ze gerust, en luister aandachtig."
Waar is opa, mam?
Hij is daar.
Staat er hier een raam open? - Nee.
Ik probeer.
Ik hou ook van jou.
Ik hou ook van jou. Doe ik.
Doe ik.
Komaan, ga liggen.
Niemand gaat dit geloven.
Matthew, schatje, niemand heeft koffie gemaakt. Help jij me?
Of dat.
Dus we doen 's nachts shifts van 2 uur, oké?
Hier is de planning. Jim. Em.
Er zitten nog gaten in de planning
omdat ik niet wist of jij ze kon doen.
Ik doe m'n deel.
Dus Suzanne en de kinderen vertrekken morgen.
Ik denk dat ik misschien met hen mee ga. - Wat?
Ik weet niet hoelang het nog duurt,
dus ik dacht een paar dagen te werken, en terug te komen.
Je maakt een grapje, niet?
Keith, ik heb verantwoordelijkheden,
een paar dingen gaat wel, misschien een week,
maar ik weet niet hoelang het nog duurt, dus...
Ja, er is die levensbelangrijke PowerPoint presentatie.
Ik weet niet waarom ik het je zei,
maar ik ben zeker dat ik geen toelating vroeg.
Oordeel niet over me verdomme.
Katrina, vertrek je? - Jah, het ziekenhuis heeft me nodig. Dus...
Zat jij niet in de human resources? - Jah.
Ik wou gewoon dat ik hier kon zijn om arme Anita te helpen verzorgen.
Wij allemaal.
Klaar? - Jah.
Dag. - Dag.
Hou je goed. - Ja, jij ook.
Mam, Carol is er.
En ik breng zuurstof en een katheter.
Nee. Nee.
Emily zei dat je meer moeite krijgt met wandelen.
Klopt.
Mam, je kotst niet meer. De enige reden om op te staan is te pissen.
We dachten dat het gemakkelijker zou zijn om gewoon in bed te blijven.
Oké?
Oké.
Nooit gedacht dat ik sentimenteel zou worden over de laatste keer dat ik piste.
Is ze oké?
Ja, denk ik. Ze slaapt gewoon.
Barry? Barry, waar ben je? - Ik ben hier, mam.
Wie ben jij? - Ik ben het mam. Keith.
Rust maar, oké?
Weet je wat? - Wat?
Laat de Nintendo hier.
Sorry.
Wie is je favoriete kind? - Ik heb er géén.
Barry.
Nee. - Komaan, geef toe.
Ik heb de laatste 30 en nog wat jaar geprobeerd geen favoriet te hebben.
En je faalde, komaan, geef toe.
Nee, ik...
Wel... Barry is de verantwoordelijke.
Herinner je die reis naar de Adirondacks,
toen Smokey de hond zo bang was van het onweer
dat hij m'n hele auto onderscheet?
En wie was de enige die met jouw vader wou meerijden toen ik z'n auto nam?
Barry. - Barry.
Ja. Zie je.
En daarvoor hield ik van hem.
Zo is hij al z'n hele leven.
Hij is er altijd voor wie hem nodig heeft.
Maar is hij mijn favoriet?
Ik...
Ik hou allemaal van jullie in dezelfde mate...
maar het is onmogelijk om allemaal even veel van jullie te houden.
DAG 7
Akkoord.
Ik ben terug binnen een paar dagen.
Geen afscheidskus voor me?
Ik zou blijven als ik kon. Ik ben terug binnen een paar dagen.
Ja, zal wel... Dit is toch niet zo belangrijk.
Donder op. Jullie werken beide freelance. Ik ben de enige met een echte job.
Doe maar wat je moet doen Barry.
Donder ook maar op. Ik ben jullie vanavond vanuit San Francisco.
Wat? - Niets.
Het is jouw beslissing.
Ik doe hier mijn uiterste best.
Pappie? - Ja, schatje?
Wat wil "donder op" zeggen?
Het wil zeggen "tot gauw". - Oh.
Om welk uur is de HP vergadering morgen?
Wat bedoel je het is uitgesteld? Wie stelde het uit?
Ik deed het? - Deed wat?
Wat?
Je kan m'n vergaderingen niet uitstellen zonder zelfs...
Ben je... wie gaat...
Gaan ze?
Wacht even. Nee, jij niet. Dus wat je zegt is...
Jij bent mijn assistent. Je kan me niet ontslaan.
Wat bedoel je met, "Het echte leven"?
Jah.
Ja, denk ik...
Ja, wacht.
Ben je kwaad als ik nu niet met je mee naar huis ga?
Tuurlijk niet.
Want, dit is maar werk.
Het andere is het echte leven.
Ja, dat weet ik.
Wat? Nee. Ja, we zijn uitgepraat.
Ja.
En? - Ik ga blijven.
Gaan jullie maar. Ik bel jullie later. - Oké.
Je doet het juiste. - Je bent geweldig.
Oké. Komaan jongens.
Ga met mammie. - Tijd om te vertrekken.
Waar gaat mammie heen?
Dag Savannah. - Mammie...
Hey Pappie.
Donder op!
Excuseer. Ik wil m'n koffer terug.
Het spijt me meneer. Uw koffer werd gecontroleerd.
Het is die daar, u kan hem gewoon nemen.
Sorry. - Oh, komaan.
Beveiliging. - Blijven staan, meneer!
Zet de koffer langzaam neer. Handen in de lucht.
Maar dit is mijn koffer.
Ik probeer hem niet in een vliegtuig binnen te krijgen. Ik wil hem gewoon mee naar huis nemen.
Welkom in de internationale luchthaven van Wilmington.
Laat geen koffers onbeheerd achter voor uw eigen veiligheid.
Hey, Em. Waarom neem je niet even een pauze?
Wandel maar eens rond in de buurt ofzo?
Kan ik niet. - Toch wel. Neem gewoon mijn gsm mee.
Matt en ik zijn hier, we houden het hier wel in de gaten.
Nee, ik beloofde het haar, ik zei dat ik hier zou zijn.
Dit kan nog dagen duren. Je kan niet steeds in huis blijven.
Ik beloofde het.
Ik beloofde dat ik de sofa zou nemen.
Oh, Jezus. Weet Sherry dat?
Nee, maar wat ik probeerde te zeggen was...
Waar ga je die zetten? Het past bij niets wat jij bezit.
Genoeg over die sofa. Mijn punt was....
Zelfs ik zou niet beloven die sofa te nemen. Yuck.
Zelfs als je hem renoveerde...
Oké, de sofa is walgelijk. We weten dat de sofa walgelijk is.
Wat ik probeerde te zeggen was dat...
Mijn punt was dat we dingen beloven aan stervende mensen,
in momenten van zwakheid.
Em... neem gewoon een pauze.
Ze redt het wel voor 45 minuten.
Ik kan het niet. Ik beloofde het.
Hallo?
Het is een moeder-dochter ding, denk ik?
Oké. Zal wel. - Het is Barry.
Hoe geraak je Californië binnen?
Een borgsom van $5,000 lijkt me vrij eerlijk.
Je probeerde wel je eigen koffer te stelen. - Ze zijn gek!
Eigenlijk ben ik wel blij dat je de staat niet uitkan.
Donder op!
Goed zo!
Patiënten die hoge dosis morfine krijgen, ontwikkelen een tolerantie,
en de pijn kan intens zijn.
Dus verhoog ik haar dosering tot acht milliliter,
en de frequentie tot 5 minuten interval.
Anita.
Als je de knop niet kan indrukken, kunnen we het voor jou doen, oké?
Mam?
Mam, wat heb je nodig?
Wil je meer morfine, Anita?
Morfine, mam?
Misschien is er iets mis met het kussen.
Ik weet het niet, mam.
Ik weet niet wat je nodig hebt.
Omhels haar.
Wat?
Omhels haar.
Ik ben hier bij jou.
Ik ben hier.
Ik blijf bij jou zitten, oké? - Jah.
Jah.
Jim?
Wat?
Wat ben je aan het doen?
Wat ben ik verondersteld te doen?
Jullie zijn net sprinkhanen.
Jullie komen mijn huis binnen,
en nemen gewoon over.
Ze is onze moeder. Weet je?
Ze is mijn vrouw.
We zijn al 13 jaar samen.
Dat wist ik niet.
Wist je niet dat het al zolang was?
Wist je niet dat ik van je moeder hield?
Of wist je niet eens dat ik hier was?
Ga gewoon naar beneden, oké? Morgen ben ik wel weer de oude.
Hey.
Nieuws?
Ze kreunde een beetje.
Dus gaf ik haar om de 10 minuten ofzo morfine.
Werd ze niet wakker?
Nee, dat was het voor vandaag.
Ze bleef wakker voor de kleinkinderen, maar dit was het.
Denk je?
Jah.
We kochten deze omdat ze onverwoestbaar zijn.
Ze zullen ooit iets waard zijn.
Ze zijn uit echt hout.
Ik weet dat jullie niet houden van iemands dingen,
maar ze zijn belangrijk. Ze maken al jaren deel uit van de familie.
Je kan er wat van verkopen, als je wil, maar je kan hen niet weggeven.
Ze zijn veel te kostbaar.
Je bedoelt bijvoorbeeld de sofa?
Je gaat me ooit nog dankbaar zijn dat ik je die sofa liet nemen.
Wacht maar af.
Ja, zeker...
Het is Jom Kipoer vrijdag.
En? - Het is de Dag van de Vergeving.
Omdat we maar half Joods zijn,
zie ik het eerder als de Morgen van de Vergeving,
ik neem de namiddag vrij.
Het is de Kerstmis van de Joodse feestdagen.
Ik vind dat we een rabbijn bij mam moeten laten komen.
Mam? - Jah.
Onze mam?
Het is gewoon iets waarover ik dacht, meer niet.
Hallo schat. - Dag.
Jij moet Keith zijn. - Jah.
Ik ben je moeders vriendin, Sylvia.
Kom binnen alsjeblief.
Oh nee, ik wil je niet lastig vallen, maar ik breng je dit.
Je moeder zei dat het je lievelingsgerecht was. - Dank je. Wat is het?
Tonijnschotel.
Ik maakte het met room van paddestoelensoep,
en wat van die lekkere uiringen er bovenop.
Wow. Dag, ik ben Matthew. - Dag Matthew.
Dit is schitterend.
Ik kom morgen weer even langs. - Oké, goed.
Dag - Dag.
Het was lief van jou te zeggen tegen die vrouw dat je daarvan houdt.
Waar heb je het over?
Wil je wat? - Nee, dank je.
Komaan, we krijgen deze plek nooit opgeruimd.
Waarom zou ze haar vervallen rijbewijs van 1987 houden?
Laat me zien. Dat is een goeie foto. We moeten die houden.
Komaan.
Mr. Ruthless is in het huis. Wat denk je hier van?
Ik weet het niet. Ze zijn zo mams.
Wat is dit? Kijk.
Ik hou vooral van deze met je mond open, kauwend op een hot dog.
Het was een tofu dog. - Uiteraard.
Hey jongens, kijk hier eens.
Dr. Vannick, chemo,
bloedtest, chemo,
steungroep, bloedtest.
Jezus.
Ze had elke dag een afspraak de laatste drie maanden.
Dat is veel werk.
Na zo'n vijf jaar, zou ik ook geen operatie meer willen.
Nee.
Het spijt me. Het voelt als graven beroven.
Jim, als dat geld in haar testament gaat,
staat het een jaar vast, en krijgen de advocaten 10 procent.
Ik weet het niet. - Jim.
Tegen volgende week, zit je volledig onder de medische kosten.
Jah.
- Oké. Ik doe mee, oké? - Goed.
Goed. - Goed.
Hoe gaat het?
Ik was er goed in, toen ik spijbelde op school,
maar dat is een tijdje geleden.
Vervalsing is net als fietsen, je vergeet nooit hoe het moet.
Heb ik gehoord.
En wat moet ik doen? - Jij rijdt met de vluchtauto.
Klaar? Hier gaan we.
Als je schoten hoort,
start dan de auto en zorg er voor dat de deuren ontgrendeld zijn.
Hoe is het met Mrs. Bergman?
Niet goed. - Goed, dank je.
Ze stelt het goed. Niet goed genoeg om hier te komen.
Ze sukkelt met een verkoudheid. - Juist.
Dus vroeg ze ons om haar rekening te sluiten.
Een momentje.
Ik wil gewoon zeggen hoe zalig het is om samen te werken met 2 overlevende Stooges.
We zouden zeggen, "Niet goed"
De bedoeling van hier te zijn... - Echt glad, Jim.
Ze is stervende.
We mogen haar niet zeggen dat ze stervende is.
Daar komt ze.
We weten het.
Je weet het?
Ik zei het hem.
Kijk, het zit zo... - Het was allemaal mijn idee.
Ik overhaalde hen om naar hier te komen.
Ik weet...
Ik weet dat we het hadden moeten doen toen ze zich beter voelde, maar ik wist niet...
Bedelia's zuster werkt op het kankercentrum.
Zeg tegen Ms. Bergman dat we allemaal hopen haar hier gauw terug te zien.
Dank u. - Zeker.
Dank u. - Doen we.
Bedelia zal u de cheque geven. - Dank u.
Het opbiechten werkte voor jou,
maar volgende keer lap je er Barry maar bij, hij heeft al een verleden.
Donder op.
De Stervenservaring zegt dat religieuze steun heel erg troostend kan zijn.
Aan wie? - Nee, voor wie?
Ik vind rabbijnen gewoon niet echt troostend.
Maar konijnen zijn wel troostend.
Zo zacht en donzig. We kunnen er zo één nemen.
Jullie moeder is niet echt religieus.
Misschien als we hier iemand hadden die... - Em, ze is comateus.
De boeken zeggen dat niemand weet wat comateuze mensen kunnen horen.
Bovendien houdt mam niet echt zo van rabbijnen.
De laatste keer dat ze een voet binnen zette in een synagoge was bij Matthew's bar mitswa.
Voor mij ook.
Ik ben zelfs niet zeker waarom ik zelfs een bar mitswa had.
Om pa te kloten. - Om pa te kloten.
Oh ja. Herinneren jullie je Tante Eva's konijn?
Excuseer. - Is dat degene die op het stort woonde?
Ja. Maar ze noemde het geen stort, ze noemde het antiek.
Stierf als multimiljonair. - Excuseer.
We hadden haar vaker moeten bezoeken.
Willen jullie eens ophouden?
Mam is stervende.
Daar is het geloof voor.
Ik bel een rabbijn. Wil iemand er ruzie over maken?
Nee.
Emily is mijn beste vriend.
Ik praat twee of driemaal per dag met haar.
Ik hou zielsveel van haar. Em, echt waar.
Maar? - Maar?
Wel...
Ik weet niet of ik er haar een gunst mee deed om van haar mijn beste vriend te maken.
Vooral tijdens de scheiding.
Ze nam alles op zich, het was alsof het haar taak was me te steunen.
Ik kwam thuis en besprak m'n afspraakjes met mijn 14 jarige dochter.
Ze leek zo volwassen.
Ik herinner me dat we op vakantie waren in Raquette Lake,
net nadat je vader en ik gescheiden waren.
En je was aan het flirten met die getrouwde agent.
Wist je daarvan?
Ze was heel volwassen,
maar ze kon geen geheim bewaren, zelfs niet om haar leven te redden.
Nou kijk, dat is lang geleden.
Ze kan nu geheimen beter bewaren, toch?
Keith?
Mam?
Het is oké om los te laten, mam.
We gaan je echt missen, maar het is oké.
Ik ben hier. Ik ben hier.
Bedankt om zo laat te komen, Carol.
Ik kan de morfine en de frequentie verhogen.
Wat gebeurt er als ze te veel krijgt?
In de ziekenhuizen kiezen ze er voor om ze wat langer in leven te houden.
Maar in hospita laten we dat over aan de patiënten en hun families.
Dus te veel morfine...
Het is aan jullie en jullie mam.
Ze is niet echt responsief.
Verhoog de dosering. - Oké.
En dit hier?
Dat was van Nonkel Abe's dochter. - Hoe weet je dat?
Wie is Nonkel Abe?
Het is echt zilver.
"Hong Kong. Zilveren schaal." Het is rommel.
We kunnen het hier niet laten. - Ik hou die dingen niet.
Als je het achterlaat, dan verkoop ik het.
Het is sentimenteel.
Niet voor me. - Voor mij ook niet.
Goed, ik neem het. Dank je.
Dat was het dan. Ik ga m'n dingen in m'n bagage opbergen.
Ja. - Ik ook.
Ik kan naar U-Haul je wat dozen halen.
Bedankt.
Luister Arnie, ik wil geen voordeel halen uit de familieband, maar...
Kan je het doen voor $650?
Mooi, bedankt.
Ze wil ze verspreid op haar vaders graf.
Het is een Orthodox kerkhof. En dan?
We willen geen volledig veld met dode mensen ergeren,
is het niet?
We praten er nog over, oké?
Ja, ja. Goed. Bedankt Arnie.
Dag.
Bedankt om te komen rabbijn.
Ik ben eigenlijk een assistent rabbijn.
Maar ik denk dat ik na 26 jaar als Navy aalmoezenier,
wel het één en ander weet.
Is er een gebed ofzo dat we moeten zeggen voor Jom Kipoer?
Ze heeft geen gebed nodig. Ze moet alleen beter worden.
Anita?
Kan je me horen?
Het komt wel goed met jou!
Ik was 26 jaar een Navy aalmoezenier, dus ik weet er wel iets van.
Het komt goed, oké?
Je ziet er goed uit!
Zorg voor jezelf, hoor je?
Toen Matthew klein was, hield hij ervan om midden in de nacht op te staan,
om in bed te komen liggen bij mama en papa.
Waar papa gek van werd, want hij was een heel lichte slaper.
Wat deed je dan?
Er was een kastdeur naast de deur van z'n slaapkamer,
dus 's nachts bonden we de deurknop van de kast
vast aan de deurknop van zijn kamer, en daarmee was het opgelost.
Wat als er brand geweest was?
Oh mijn God, hoe bracht ik zo'n doetjes voort?
Jullie groeiden op zonder autogordels, rookten passief mee,
ik sloeg je een paar keer.
Ja, ik denk dat ik zelf al eens een glas wijn dronk toen ik zwanger was,
en jullie kwamen allemaal goed terecht.
Behalve natuurlijk de psychologische schade.
Laat me jou één ding zeggen, beoordeel ons niet te veel.
We deden niet alles fout. We deden ons best, en dat doe jij ook.
Meer is het niet, denk er niet te veel over na.
Ik niet.
Vooral jij.
Las je het boek?
Nee.
Geen enkel? - Noppes.
Hoe verwerk je dit dan?
Zeg me niet wat ik moet doen. - Waarom niet? Ik ben jouw grote zuster.
Ik ga er op mijn eigen manier mee om.
Katrina en ik praten.
Bemoei je er niet mee, Em.
Er is geen eten in dit huis uitgevonden na 1967.
Je liet je GSM liggen. - Jah.
Hadden we die niet moeten meebrengen?
Wil je te weten komen dat je moeder stierf in een gang van een "Meneer koop veel"?
Nee.
Wacht even. Excuseer me, maar dat fruitsap is in reclame.
Wel, heb je een "Mijnheer koopt veel" kaart?
Nee.
Dan ben ik bang dat het niet in reclame staat.
Maar het staat op het bord op de plank. - Dat is enkel voor clubleden.
Goed, hoe worden we lid van die club?
Ik hoorde dat moeilijk is om erbij te raken. -Wel, dat is inderdaad zo.
Kijk, de vrouw naast je scande net een spaarkaart voor een ander.
Dat is de winkelgewoonte voor ingewijden.
Ik zie hier geen nut in.
Ik heb een rotweek, oké?
En mijn moeder leerde me dat er...
voor alles een oplossing is, als we maar hard genoeg proberen.
Dus zeg me eens, alstublieft,
wie moet ik neuken...
om de "Mijnheer koopt veel" prijs te krijgen voor mijn fruitsap?
Ik ben nog nooit uit een grootwarenhuis gesmeten.
Je raakt eraan gewend.
En nog meer?
Wat? - Spijt.
Ja.
Spijt?
Ik heb spijt dat ik er niet meer zal zijn om je te treiteren wanneer je oud en ziek zal zijn.
Hey, hey!
Hoe voelt dat je weet dat je moeder gaat sterven?
Kom op, ma. - Ik wacht.
Mij goed, ik ben opgewonden. Dit is een groeiende ervaring, na niets,
en ik dank God iedere dag dat ik erdoorheen mag.
Je gaat me geen antwoord geven, nietwaar?
De videofilm gaat niet over mij.
DAG 11
De intestinale obstructie is weg.
Ma heeft een kakje gedaan.
Mooi, laten we ze wakker maken en ontbijt geven.
Nee, zo is het niet.
Luister, nee liefste, ik weet dat je niet goed met hen overweg kan maar...
Ze respecteren mij, ze doen niet altijd...
Nee, ze luisteren wél naar mij.
Het is gewoon niet het juiste moment voor nonsens, oké. Ma is...
Ja.
Ik ben bang.
Ik wou enkel dat je hier was.
Haar hartritme, polsslag en ademhaling zijn stabiel.
Maar ze heeft al in drie weken niets meer gegeten.
Ja. - Ze heeft al dagen geen bakster meer.
Ze had vele zwellingen door haar ziekte en de steroďden die ze innam.
Het zwellen is net als water verzamelen in zakdoeken.
Misschien heeft dat er wat mee te maken. - Dus...
Ze is net als een kameel, ze leeft van haar bult.
Dat is mogelijk.
En als ze nu beter wordt? - Keith.
Serieus. Misschien is uithongering een soort kuur tegen kanker.
Keith. - Nee, wat als...
Wat als de morfine en de honger bezig zijn de kanker te doden?
Wat als we het verkeerd aanpakken? - Kom met me mee.
Wat als we het verkeerd aanpakken? - Nee, komaan.
Kijk.
Dat is kanker.
Ze heeft er zoveel in haar, dat het eruit komt.
Je herstelt een intestinale obstructie, en er groeit een andere.
Dat wist ik niet.
Je kan niets doen.
We probeerden alles al. We doen wat ze wil, oké?
Dus ben ik begonnen met het maken van een lijst van dingen,
die jullie voor me moeten doen tijdens je leven.
Dingen waarvan ik wil horen dat je ze zeker zal uitvoeren,
een soort model van levenswijze.
Een moeder kan niet voorzichtig genoeg zijn, dus dit is voor jou.
Ik heb er voor elk van jullie eentje gemaakt.
Ik ben net begonnen, het wordt steeds groter.
Veel groter.
Waarom zouden we dit spelen? - Het was één van haar favorieten.
Over mijn lijk.
Ik kan er nu niet eens naar luisteren.
Is dat Neil Diamond?
Tony Orlando en Dawn, 1973. - Ik regel dit wel.
Ik bedoel dat je zoiets niet speelt op een begrafenis.
Soms wel. - Soms...
Dit is de begrafenis van onze moeder...
Wat zijn jullie aan het doen?
Hij wil niet dat ik die band afspeel op de begrafenis.
En zij houdt van dit liedje. - Ze houdt ook van de Oscar Mayer wiener song.
Wil je dat misschien ook op de begrafenisband zetten?
Wil je misschien ook eens een andere opinie?
Absoluut. - Niet echt.
Waarom bewaren we het niet voor jouw begrafenis?
Je kan het originele niet waarderen voor wat het waard is,
maar als iemand als U2 beslist om er een remake van te maken, zou het plots briljant zijn.
Ik zal dan wel niet gezien hebben dat ze dat op hun website aangekondigd hebben.
Rust wat uit.
Ik ben nog oké voor een paar uurtjes.
Nee, het is in orde, ik ben wakker.
Maak me dan maar om drie uur wakker.
De beurt van Barry.
Oké.
Gaf je haar morfine? - Verdomme!
Het is tien minuten geleden. Ik zal wel erg moe zijn.
Mijn God.
We hebben haar vermoord.
Wat doen we nu?
Niets.
Oh, ma.
Ik dacht altijd dat ik het me zou kunnen verbeelden, wat zo bedoeld was te zijn.
Zoals in een vliegtuig.
Als ik me kon inbeelden dat ik opsteeg aan de andere kant, dan wist ik dat alles veilig was.
Het grappige is dat ik kan-
Ik kan-
Ik kan me de rest van mijn leven voorstellen,
hoe ik zou zijn wanneer ik 70 en 80 en 90 zou zijn, zoals oma.
Waarom mag ik het dan niet beleven?
Ik wil zien hoe het wordt, verdorie.
Ik kan het niet verkroppen dat ik mijn kleinkinderen niet zal zien opgroeien.
Ik was niet slecht, of slechter dan een ander.
Niet echt...
Ik verdien om te zien hoe het verder uitdraait, nietwaar?
Op moeder. - Op moeder.
Ik moet even gaan bellen.
Carol? Wat... - Nee, geen denken aan.
Ik geef jullie de brief.
De brief. - De brief.
Liefste Keith, Barry, Matthew, Emily,
ik heb mijn liefde voor jullie nooit geheim gehouden
of hoe belangrijk jullie voor me zijn,
maar misschien heb ik jullie nooit rechtuit gezegd: "Bedankt."
Bedankt om op te groeien tot zulke fantastische mensen.
Bedankt om met me op te trekken hoewel ik jullie leven verstoord heb door een echtscheiding,
die ik zelfs niet kan verklaren.
En ik dank jullie, om er voor me te zijn op de beste manieren...
zoals kinderen er kunnen zijn voor hun ouders.
Ik weet dat jullie nu verdrietig zullen zijn, want tenslotte ben ik je moeder,
maar we hadden veel plezier en goede momenten. En zo wil ik herinnerd worden.
Gebruik je eigen intuďtie voor de begrafenis, ik heb het graag klein,
maar het is meer jullie beslissing over vaarwel zeggen, dan de mijne.
Ik hou van je.
Op de volgende bladzijde, verdeelde ik alle belangrijke dingen die niet kunnen gedeeld worden.
Ik vertrouw erop dat je de rest evenredig zal verdelen.
Veel liefs. Ik zal altijd bij jullie zijn.
Mam.
Al die dagen toen je hier bewusteloos lag,
voelde het als ik tegen je praatte,
het was alsof je er echt was. En nu...
Nu voel ik geen...
Ik voel geen...
Ik...
Vaarwel, moeder.
Het is alledaags buiten, nietwaar?
Ja.
Het belangrijkste is dat jullie bij elkaar blijven.
Jullie kinderen moet elkaar blijven kennen,
zoals jullie ook jullie neven kenden, toen jullie opgroeiden.
Jullie blijven samen, nietwaar? Nadat ik er niet meer ben.
Het zal hard zijn,
we missen het schuldgevoel.
Nee, dat zal je je ganse leven achtervolgen.
Hey, wat ga je doen?
Matthew.
Hey Matthew. - Ik heb hoofdpijn.
Sluit je aan bij de verdomde club. - Ik voel me niet lekker, ik ga naar huis.
Komaan, we hebben dingen te doen. - Je bedoelt dingen die ik van je moet doen?
Zoiets, ja...
Jullie behandelen me alle drie alsof ik nog 10 jaar oud ben.
Jullie haten mijn vrouw. Je gaf haar niet eens de kans...
Weet je? Ik ben het beu.
Kom op, ik zet wat koffie en we praten het uit. - Hou op met me te commanderen.
Mijn moeder is net overleden, ik voel me niet lekker.
En... ik ga naar huis.
Wat gaan we eraan doen?
Jij ben de oudste, beveel hem om te scheiden.
Dat zou waarschijnlijk niet lukken.
Vaders oom Stanley sprak niet meer tegen zijn broer gedurende 48 jaar.
En hoe hebben ze het opgelost? - Dat deden ze niet.
Stanley werd overreden door een bus toen hij 90 jaar oud was.
Heel opbeurend, bedankt Em.
Ik wil je Percodan zien en verhoog het met één Dilaudid.
Ik zou mijn moeder hier ontmoeten maar ik zag haar niet uit het vliegtuig stappen.
Mijnheer, dit is de bagage afdeling. - Juist.
Ze is ongeveer zo groot, binnengekomen rond 2H45 uit Charlotte.
En ze staat waarschijnlijk op mijn naam. Keith Bergman.
DAG 14
Arnie, bedankt dat je dit hebt georganiseerd. - Graag gedaan...
Harriet.
We voelen ons beroerd. - Ik weet het.
Het was een goede vrouw. - Ja.
Excuseer me even.
Ben je nog steeds van plan om het te doen? Je weet wel, erna...
Wat zou jij doen, Arnie?
Haar resten verspreiden zou
tegenstrijdig zijn met de Joods Orthodoxe crematieregels.
Natuurlijk deed je moeder meestal altijd haar zinnetje.
Dat is zo.
Luister, vandaag is het vrijdag.
Ga na 3:00-3:30, dan is er niemand.
Zeg het gewoon aan niemand.
Het is gesloten.
Ik weet het niet. Die pinnen lijken vrij scherp te zijn.
Ja, je hebt gelijk.
Waarom gooien we de doos er niet overheen en stappen erna op?
't Is maar een idee.
We gaan er toch niet de hele dag over discussiëren?
Ik klim niet over het hek.
Oké, stel dan iets anders voor.
Zo, het is echt niet moeilijk.
Geef me de doos.
Hey Keith, hoe geraakte...
Verdomme.
Hoe kom jij daar terecht?
Ik zei toch dat ik er niet over ging klimmen, er is daar een gat in de omheining.
Er is een...
Een beetje hulp?
Weet je de richting?
Ik was hier al voorheen. Het moet toch makkelijk te vinden zijn?
Het is vlak naast een grote boom.
Is het deze? - Nee, ik denk dat het meer daarlangs is.
Dit is het. - Wat?
Ja, het komt bekend voor.
Met grootvaders naam erop enzo?
Geef me de doos. - Nee, ik heb ze.
Wacht Keith, geef me de doos. - Ik heb ze.
Oké, kan ik ze nu krijgen? - Nee.
Mag ik ze nu hebben? - Nee...
Geef me gewoon... Keith. Laat los. Geef me de...
Gasten, gasten. - Geef me de doos, Keith.
Prima gedaan, mannen. - Ze is nu toch al open.
Wacht even, wat is dit?
Ik dacht dat het as was, maar wat is dit?
Been.
Oh, man.
Waarmee verspreiden we het?
Met onze handen, denk ik.
Echt? - We hebben al genoeg op ons.
Laten we het gewoon uitstrooien.
Hoe weten we zeker dat zij het is?
Ik bedoel, ze kunnen ons om het even wie gegeven hebben, niet?
Dit is die...
De Port-a-cath, dat ding waar de infusie via de ader doorging.
Het is ma.
Wat doe je nu?
Ik hou het bij.
Nee, dat doen we niet. We gooien het weg.
Keith, werp het weg.
Nee.
Nee, waarom...? - Gooi het gewoon weg.
Waarom. Waarom weggooien?
Keith, werp het weg, alstublieft. - Nee.
Je houdt het niet.
Laat me het niet weggooien.
Het komt wel goed.
Hey.
Het is oké.
We zijn hier.
We zijn allemaal hier.
vertaling: kris de vis en snowii
VOOR ANITA ETHEL EN JIM
Gedownload van www.ondertitel.com